Iñaki Goirizelaia UPVko errektoreak elkarrizketa eskaini du gaurkoan Radio Euskadin. Bertan honakoa esan du (gazteleraz):
Bolonia Prozesua amaitutzat eman du Iñaki Goirizelaiak elkarrizketan, UPVk eskaintzen dituen gradu eta graduondoko guztiak Europar Esparruan homologarri direla esanez. Gauza asko esan ditu elkarrizketan, baina honako hauek kritikagarri iruditzen zaizkigu:
- Lehenik eta behin irakasle guztien prestaketa eman dela esan du. Irakasleek ikastaroak jaso badituzte ere ez da egia guztiek pedagogia berrien inguruan formakuntza jaso dutela. Horrekin nahikoa ez balitz, irakasleek ez dute zertan pedagogia eta metodologia berri horiek zertan egin.
- Erreflexio prozesu luzea eta sakona egin dela dio. Hau, zuzenean, gezurra da. Baina larriagoa da, oraindik, eogndako eztabaidek mundu guztia "pozik" utzi dutela esatea. Ez da eztabaidarik egon eta, egon denean, kritikak gehiago izan dira lausenguak baino.
- Goirizelaiak harriduraz hartzen du elkarrizketatutako ikasleek prozesua ondo ez ezagutzea. Webgune bat dutela dio... hori egia bada ere, lehen esandako erreflexio hori ez egitearen ondorio bat da. Ez da eztabaidatu, ez da informaziorik egon (ikasle mugimenduak eginikoaz gain) eta hori, azkenean, nabari da. Ikasleei bere "zentruetan" galdetzeko esaten die: ziurrenik zentruan galdetuta errektoretzat galdetzeko esango dute.
- Bolonia zer den azaltzerakoan ikaslea orain zentruan egongo dela azaltzen du. Kuriosoa da ikasleek ezagutzen ez duten sistema batean eurek izatea protagonista, ezta? Baina bitxiago da oraindik ikaslea zentruan izango omen duen sistema berri batean norbaitek ikasgaietara moldatzeko denborarik ez badu basikoki "zuk jakingo duzu nola egin" esatea. Hori al da ikaskidetza kooperatibo dinamiko izendatzen duen hori?
Argi dago UPVren eredua ez dela Euskal Herriak behar duen unibertsitatea. Bolonia Prozesua ere ez du inork gure herriaren mesedeen arabera pentsatu. Inongo eztabaidarik gabe emandako prozesua izan da, gure herriak dituen behar formatibo, ekonomiko, sozial eta politikoak nola asebete pentsatu beharrean Europatik etorritakoa inposatzea nahiago izan dute. Hori dela eta gaurko UPVko errektorearen hitzak inposaketa prozesuaren erremate zinikoa direla uste dugu. Unibertsitate eredu berri bat behar dugu, euskalduna, herritarra, gure herriaren beharren araberakoa eta, batez ere, guk geuk erabakitakoaren araberakoa.
Ikasturtea bukatu zenetik aste batzuk badira, eta Eusko Jaurlaritzak gaia ahaztuta zuela emanagatik ere, badirudi ez dela horrela izan. Oporretan etxeko lanak egin ditu EAEko Gobernuak eta ikasturte berriari ekin aurretik, oroitarazi digute gogotsu helduko diotela esku artean duten egitasmoari.
Datu askorik ez dute eman: Herritartasunerako eta Giza Eskubideetarako Hezkuntza arloaren barruan emango dute, gutxienez astean behineko saioak dira, ez da hautazko irakasgaia izango eta ebaluagarria izango da -alegia, notarako balioko du-. Ikastetxeek zer kurtsotan emango den aukeratzeko eskubidea izango dute eta neurri orokorra izango da.
Ulertzera eman dutenez, dekretuz 13-16 urteko 18.000 ikasle baino gehiagori ezarriko diete. Dekretuz izango dela ulertzen da; hau da, Administrazioak erabakiko du ezagutzen ez diren irizpideen baitan EAEko zer ikastetxe hautatuko duten.
Hamahiru eta hamasei urteko bi gaztetxoren ama naiz, eta kezka pare bat dabilkit buruan: gurasook zeresanik izango al dugu erabaki horretan? Galdetuko al digute prest al gauden horretarako?
Nago 18.000 gaztetxo horiek ez ote dituzten akuritzat hartuko eta ez ote dituzten esperimentu ilun baten tresnatzat erabili nahi izango.
Iaz jada lehenengo mugimenduak egin zituen Nafarroako Gobernuak dekretu berri hau onartzeko. Edukiak larriak badira ere, larriagoa da udako egunak erabiltzea berau onartzeko. Ikastetxeak itxita daudenean eurei dagokien lege bat onartzea ez da oso demokratikoa.
Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!
Edukiak, hala ere, kritikagarriak dira oso. Lehenik eta behin ikasleen "eskubide eta behetebeharren" inguruan hitz egiten dutelako, baina errealitatean betebeharrak baino ez direlako agertzen. Ikasleen eskubideak zeintzuk diren jakitea zaila da, baina betebeharrak oso ondo agertzen dira zehaztuta. Betebehar horien zaintza irakasleen esku uzten dute, baina ez pedagogiaren ikuspegitik, baizik eta autoritarismoaren eta infantilizazioaren bidetik. Irakasleak esan beharko du zer dagoen ondo eta zer gaizki, inongo arrazoirik eman gabe.
Harrigarria da kartelen inguruan, edo adierazpen askatasunari dagozkion "arazoei" buruz zenbat zehaztapen egiten diren eta zein gutxi berdintasuna edo ikasteko eskubidearen inguruan. Euskaraz ikasteko eskubidea ez da bermatzen, ez eta herri txikietan Bigarren Hezkuntza ikasteko errekurtsoak izatearena.
UPNk eginiko lege honek argi uzten du eurek dutela gobernua eta, beraz, arrazoia. Ikasleek euren ideologiarekin bat egin behar dute edo, bestela, ez dituzte betebeharrekin bat egingo.
Orain ikastetxe bakoitzak bere "Bizikidetza Plana" egin beharko du. Euskal Herriak Bere Eskolako kideok plan horietan balio demokratikoak eta pedagogikoak barneratzeko deia luzatu nahi diogu hezkuntza komunitateari. Ikasleen eskubideak defendatuko dituen Bizikidetza Planak behar ditugu, ez betebehar eta zigor diziplinarioen zerrenda bat.
Edurne Larrañaga eta Joxe Mari Agirretxe, "Porrotx". Hezkuntza mugimendiko kideak. Hezkuntza Sistema propioaren aldeko apustua egiten dugunontzat ikasturte gogorra izan da amaitzear dagoena. Hezkuntza komunitateari parte izateko mekanismoak ahuldu eta erabakietan parte hartzeko aukera guztiz ukatzen zaio. Herri gisa, gure hezkuntza egituratu nahiz antolatzeko eskubidea ukatzen zaigu, euskaldunok ditugun beharrak hutsaren hurrengo bilakatuz. Inposaketa, imposición, imposition, imposer!!!!
Pentsa, lau hizkuntza behar ditugu jarduera bat salatzeko (jarduera hori burutzen duten agintari guztiek uler gaitzaten, noski) eta bakarra gure eskubidea dena aldarrikatzeko: Hezkuntza Sistema Nazionala! Arazoa, hizkuntzara mugatu ezin badugu ere, adierazle garbia da gaurkoan irakurlearekin partekatu nahi dugunerako: 4 mundu ikuskera, mundua ulertzeko 4 modu ezberdin, euren gertuko errealitatea antolatzeko 4 metodo zehatz... Bakar batek (euskarak-euskal herritarrok), ordea, txikienak eta botereak heriotzara kondenatu duenak, ez du bere mundu ikuskera askatasunez garatzeko eskubiderik, ezin du mundua bere ezagutza propioetatik aztertu, ukatua du bere errealitatea antolatzeko eskubidea... ez da!. Gainera, ezintasun iraunkorrean bizi denak, gainerako 3 ikuskerak barneratu behar ditu, bereganatu eta belaunaldi berriak ikuskera arrotz horretan hezi. Nahi duelako? Ez! Botereak hala inposatzen duelako, sistematik at kokatzeko mehatxupean.
Baina... ez al dute ikasi Hezkuntza Sistema Nazionalaren alde gaudenok horren guztiaren gainetik gaudela? Une hauetan, EAEko Hezkuntza Sailak Nafarroako Foru Komunitateko nahiz Pariseko agintariei ateak parez pare ireki dizkie inposaketa berriei, zazpi lurraldetako euskaldunoi hormak jartzen dizkigun bitartean. Hezkuntza eskubide urraketa eta inposaketaren aldian hezi gara, administrazioen aldetik ez dugu besterik ezagutu. Harro gaude, aldiz, Hezkuntza Sistema propioaren aldeko hezkuntza mugimenduko kide izateagatik. Harro gaude, egunez egun, herriz herri eta ikastetxez ikastetxe gure hezkuntza sistemaren alde egiten dugun lan xume baina emankorragatik. Harro gaude frankismoaren mehatxupean euskarazko lehen klaseak ematen hasi ziren Ikastoletako maisu-maestrez. Harro gaude ikastetxe publikoetan ikuskariei aurre egin eta euskarazko irakaskuntza bultzatzen duten hezkuntzako langile zein gurasoetaz. Harro gaude, hezkuntza sistema propioaren aldeko hezkuntza mugimenduaz!
bedava porno izle
porno izle
porn izle
bedava porno izle
porno izle
porn izle